Δεν είναι δουλειά σου να τους έχεις όλους ευχαριστημένους

18 Δεκεμβρίου 2025, από Αλίκη Κορωναίου

Υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία που πολλές γυναίκες υπογράφουν χωρίς να το καταλάβουν. Να είναι διαθέσιμες. Να είναι ευγενικές. Να καταλαβαίνουν. Να προσαρμόζονται.

Και κάπου στην πορεία, η προσπάθεια να είναι «εντάξει με όλους» γίνεται τρόπος ζωής.

Όχι επειδή το θέλουν. Αλλά επειδή έμαθαν ότι έτσι πρέπει.

Να μην στενοχωρήσουν. Να μην απογοητεύσουν. Να μην γίνουν βάρος. Να μην φανούν δύσκολες.

Όμως υπάρχει μια αλήθεια που δεν λέγεται συχνά:

δεν είναι δουλειά σου να τους κρατάς όλους ευχαριστημένους.

Δεν είναι ευθύνη σου να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα των άλλων. Δεν είναι χρέος σου να προβλέπεις αντιδράσεις.

Δεν είναι υποχρέωσή σου να μικραίνεις τον εαυτό σου για να νιώθουν οι γύρω σου άνετα.

Κάθε φορά που λες «ναι» ενώ μέσα σου φωνάζει ένα «όχι», κάτι μέσα σου κουράζεται.

Κάθε φορά που εξηγείσαι για να μη φανείς απότομη, χάνεις λίγο έδαφος. Κάθε φορά που προσαρμόζεσαι για να μη δημιουργηθεί ένταση, πληρώνεις το τίμημα εσύ.

Και το τίμημα δεν είναι πάντα φανερό. Είναι μια κούραση που δεν φεύγει. Μια αίσθηση ότι δεν σε χωράει η ζωή σου.

Ένα βάρος που δεν ξέρεις πότε ακριβώς μπήκε, αλλά είναι εκεί.

Το να βάζεις όρια δεν σε κάνει σκληρή.

Σε κάνει ειλικρινή.

Το να απογοητεύσεις κάποιον δεν σε ακυρώνει.

Σε ξεκαθαρίζει.

Το να φροντίσεις τον εαυτό σου δεν είναι εγωισμός.

Είναι αυτοσεβασμός.

Δεν θα σε καταλάβουν όλοι. Και δεν χρειάζεται.

Κάποιοι θα ενοχληθούν όταν πάψεις να είσαι διαθέσιμη. Κάποιοι θα αντιδράσουν όταν πάψεις να εξηγείσαι.

Κάποιοι θα θυμώσουν όταν πάψεις να τους βολεύεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έκανες κάτι λάθος.

Σημαίνει ότι κάτι άλλαξε. Και ίσως το πιο απελευθερωτικό σημείο αυτής της διαδρομής είναι όταν καταλάβεις ότι δεν χρειάζεται να απολογείσαι για το ότι διάλεξες τον εαυτό σου.

Δεν είναι δουλειά σου να τους έχεις όλους ευχαριστημένους. Είναι δουλειά σου να είσαι αληθινή.

Και αυτό, από μόνο του, είναι αρκετό.

Φιλικά,

Αλίκη