Το δικαίωμα να μην θέλεις (ακόμη) παιδιά

18 Δεκεμβρίου 2025, από Αλίκη Κορωναίου

Υπάρχει μια ερώτηση που έρχεται σχεδόν αυτόματα. Σαν επόμενο βήμα. Σαν φυσική συνέχεια.

«Παιδί πότε θα κάνετε;»

Δεν έρχεται πάντα με κακία. Συχνά έρχεται με χαμόγελο, με ενδιαφέρον, με αγάπη. Κι όμως, κουβαλά βάρος. Γιατί δεν είναι απλώς ερώτηση. Είναι προσδοκία.

Από μικρή ηλικία, πολλές γυναίκες μαθαίνουν ότι η ζωή τους έχει σταθμούς.

Σπουδές. Δουλειά. Σχέση. Γάμος. Παιδί. Και «πρέπει» να τους επισκεφτείς όλους…

Και κάπου εκεί, αν κάτι δεν συμβαίνει στον «σωστό» χρόνο, γεννιέται η αμφιβολία.

Μήπως αργώ; Μήπως κάτι δεν κάνω σωστά; Μήπως θα το μετανιώσω;

Όμως υπάρχει και μια αλήθεια που σπάνια λέγεται δυνατά: ότι το να μην θέλεις (ακόμη) παιδιά δεν είναι έλλειψη.

Είναι επίγνωση.

Δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς. Δεν σημαίνει ότι δεν θα αγαπήσεις ή ότι κάτι σου λείπει.

Σημαίνει απλώς ότι ακούς τον εαυτό σου.

Κάποιες γυναίκες δεν είναι έτοιμες. Κάποιες άλλες είναι, αλλά όχι τώρα. Κάποιες θέλουν πρώτα να ισορροπήσουν μέσα τους. Να ζήσουν. Να ησυχάσουν.

Και αυτό δεν είναι εγωισμός. Είναι ευθύνη.

Γιατί το παιδί δεν είναι «επόμενο βήμα». Δεν είναι checklist. Δεν είναι απάντηση στην πίεση των άλλων.

Είναι ζωή. Και η ζωή δεν αντέχει τα «πρέπει».

Το δύσκολο δεν είναι να πεις «δεν θέλω». Το δύσκολο είναι να το πεις χωρίς να απολογηθείς. Χωρίς να εξηγήσεις. Χωρίς να νιώσεις ότι πρέπει να δικαιολογήσεις τον χρόνο σου, το σώμα σου, την ψυχή σου.

Κι όμως, έχεις αυτό το δικαίωμα. Να μην θέλεις ακόμη. Να μην ξέρεις. Να αλλάξεις γνώμη.

Να μείνεις σιωπηλή όταν όλοι περιμένουν απάντηση.

Δεν υπάρχει σωστός χρόνος. Υπάρχει μόνο ο δικός σου.

Και ίσως το πιο γενναίο πράγμα που μπορεί να κάνει μια γυναίκα είναι να εμπιστευτεί αυτό που νιώθει  ακόμα κι όταν δεν ταιριάζει με τα χρονοδιαγράμματα και τις προσδοκίες των άλλων.

Γιατί η ζωή δεν προχωρά με ρολόι. Προχωρά με αλήθεια.

Και αυτή η αλήθεια είναι αρκετή.

Φιλικά,

Αλίκη